Zastosowanie pokrzywy zwyczajnej oraz pokrzywy żegawki
Pokrzywa zawiera znaczne ilości chlorofilu, składników mineralnych (głównie potasu i wapnia oraz żelazo, miedź, bor, mangan, tytan, nikiel), dużo witamin, w tym witamina C (razy więcej niż w cytrynach), B2 i K oraz prowitamina A. Poza tym występują flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, (kwas mrówkowy i inne), kwas krzemowy, cukry, sterole, porfiryny i wiele innych składników. Roślina ma działanie regulujące wydalanie szkodliwych produktów przemiany materii, „czyszczące krew”, słabo moczopędne, krwiotwórcze, hipoglikemiczne (obniżające poziom cukru we krwi), przeciwkrwotoczne. Surowiec jest używany przede wszystkim jako środek witaminowy i remineralizujący organizm o wielostronnym zastosowaniu (szczególnie polecany dzieciom anemicznym).
Liście pokrzywy są jednym z najbardziej wszechstronnych leków ziołowych. Dlatego stosuje się je w różnych zestawach roślinnych, np. przeciwreumatycznych (mieszanka Reumosan), przeciwcukrzycowych (Diabetosan) i innych, często wykorzystuje się w niektórych chorobach skóry, zwłaszcza wielu młodzieńczego. Surowiec służy również od otrzymywania chlorofilu, który ma pewne zastosowanie lecznicze i kosmetyczne (pasty do zębów, kremy). Liści pokrzywy używa się tez do mycia włosów przy łupieżu i łojotoku. W lecznictwie ludowym wykorzystuje się części podziemne pokrzywy (korzenie i rozłogi) w leczeniu wczesnych stadiów cukrzycy (obniżają poziom cukru we krwi).