Właściwości arniki górskiej
W skład chemiczny arniki górskiej wchodzą: flawonoidy, olejek eteryczny zawierający między innymi azulen, tymol, związki poliacetylenowe, alkohole trójterpenowe, laktony seskwieterpneowe, karotenoidy, kwasy organiczne (między innymi kwas kawowy, kwas chlorogenowy), aminy oraz fitosterole.
Arnika górska ma działanie przeciwzapalne, przeciwzakrzepowe, a także przyspieszające wchłanianie się krwiaków. Roślinę stosuję się głównie jako okłady i kompresy w stłuczeniach, obrzękach oraz wylewach podskórnych. Arnikę można stosować przy owrzodzeniach skóry i czyrakach, zapaleniu pochewki ścięgna, stawów, niewielkich oparzeniach i po ukłuciu owadów. Nie powinno się jej natomiast używać przy dużych uszkodzeniach skóry, rozległych ranach krwawiących, ostrych stanach zapalnych skóry, w ciężkich oparzeniach, gdyż mogą wystąpić objawy uboczne (gorączka, podrażnienie skóry, alergia i inne). Arnikę górską rzadko używa się do wewnątrz, jedynie w leczeniu ludzi dorosłych przy zaburzeniach krążenia mózgowego i wieńcowego. W celu przygotowania odwaru należy pół łyżki kwiatów zalać dwiema szklankami wody, gotować przez pięć minut, odstawić na dziesięć minut, przecedzić, dodać pięćdziesiąt gram gliceryny i łyżeczkę octu. Stosować jako kompresy i okłady na stłuczone miejsca. By zrobić nalewkę do 20 gram gotowej nalewki z arniki, którą można kupić, dodać 50 gram gliceryny, 60 gram wody i półtora łyżeczki octu. Stosować do okładów i kompresów.