Rośliny w chorobach skóry
W pewnych okresach życia dziecka jego skóra reaguje w szczególny sposób. Delikatny naskórek noworodka i niemowlęcia wrażliwy jest zwłaszcza na urazy zewnętrzne. Niewłaściwe pielęgnowanie powoduje szybkie odparzenia i zaczerwienienie skóry, a niekiedy jej pękanie, co przy dużej możliwości zakażeń bakteryjnych jest przyczyną powstawania stanów ropnych, wyparzeń, a nawet furunkulozy (czyraczności), uciążliwego schorzenia, do którego dopuścić nie wolno. Czyraczność jest wynikiem nie tylko braku higieny, lecz występuje również w następstwie osłabienia sił odpornościowych dziecka (np. przy chorobach zakaźnych) i wymaga starannego i wielostronnego leczenia podkont rolą lekarza.
Odpowiednie rośliny lecznicze oraz pożywienie bogate w witaminy i białko, ubogie natomiast tłuszcze zwierzęce ostre przyprawy, mają wyraźnie dodatni wpływ na przebieg leczenia zmian skórnych. Uniwersalnym zielem wykorzystywanym w pielęgnowaniu skóry niemowlęcia i dzieci starszych jest rumianek. Stosuje się go do kąpieli leczniczych o działaniu przeciwzapalnym, poprawiającym oddychanie skóry i pracę gruczołów potowych. Rumianek wykazuje również właściwości przeciwalergiczne i używany jest zewnętrznie i wewnętrznie (w postaci herbatek) w swędzących wysypkach, które towarzyszą skazie białkowej. Przy istniejącym już wyparzeniu, odparzeniu i innych zmianach skórnych, oprócz kąpieli, do której można zamiast rumianku dodawać Azulan, stosuje się odpowiednie pudry i maści lecznicze, np. zasypki lub maść żywokostową czy alantoinową.