Rdest ptasi czyli świńska trawa
Rdest ptasi jest to gatunek zbiorowy, rozpowszechniony niemal na całym świecie, z wyjątkiem stref tropikalnych. W Polsce rośnie masowo w miejscach piaszczystych i słonecznych, na drogach, placach, łąkach, nieużytkach i brzegach widnych lasów. Rdest ptasi w zależności od warunków, w jakich żyje, charakteryzuje się dużą zmiennością budowy (gównie wyglądem liści i łodyg). Jest rośliną jednoroczną, niekiedy dwuletnią, o łodygach zwykle koliście rozesłanych, rzadziej wzniesionych, długości do 30 cm, a nawet od 50 cm. Łodygi są węźlasto zgrubiałe, skrętolegle ulistnione. Liście drobne, opatrzone w nasadzie błoniastymi, pochwiasto obejmującymi łodygę przylistkami (gatki). Przylistki są białawe, postrzępione i przypominają delikatne, ptasie piórka. Kwiatki rdestu są drobne, niepozorne, białawo lub czerwono zielonkawe, wyrastające pow kątach liści.
Zakwitają piętrowo, od dołu w górę łodygi, od czerwca do października. Owocem jest trójkanciasty orzeszek. Surowiec stanowi ziele rdestu, zebrane w początkowym kresie kwitnienia. Surowiec jest bez zapachu, smak ma nieco ściągający. Ze względu na łagodnie działające, nietoksyczne związki surowiec może być podawany przez dłuższy czas w przewlekłych schorzeniach dróg moczowych, nieżytach pęcherza i jelit, w zmniejszonym wydalaniu moczu, w początkowych stanach kamicy moczowej, a pomocniczo w chorobie reumatycznej. Uzyskuje się również dobre wyniki w stosowaniu rdestu przy małych krwawieniach z uszkodzonych naczyń błon śluzowych przewodu pokarmowego oraz w słabym wydzielaniu żółci przy niewydolności wątroby.