Przywrotnik pospolity
Przywrotnik to Rosina wieloletnia, w Polsce powszechnie występująca na suchych łąkach i pastwiskach, na brzegach lasów i halach górskich. Łodygi ma prosto wzniesione, wysokości cm . Liście przyziemne ułożone w rozetkę. Kwiaty niepozorne, żółtozielone, zebrane w gęste pęczki. Cała roślina ma barwę szarozieloną (na liściach występują często kropelki rosy). Surowiec stanowi ziele przywrotnika zbierane od maja do sierpnia, pochodzące z różnych gatunków i odmian tego rodzaju. Roślina zawiera garbniki, substancje gorzkie, nieco olejku eterycznego, kwasy organiczne, składniki mineralne oraz witaminę C.
Przywrotnik ma łagodne działanie ściągające, przeciwbiegunkowe, hamujące nadmierną fermentację, nieznacznie pobudzające wydzielanie soku żołądkowego. Stosuje się go w przewlekłych stanach nieżytowych żołądka i jelit., połączonych z bólami brzucha, utratą łaknienia, odbijaniem, skłonnością do wymiotów. Zewnętrznie odwary stosuje się do obmywań i okładów w stanach zapalnych skóry i egzemach. Przywrotnik najczęściej wchodzi w skład mieszanek ziołowych, np. z liśćmi srebrnika i poziomki (w przewlekłych nieżytach jelit). BY przygotować napar należy jedną łyżkę ziela zalać szklanką gorącej wody. Podawać po pół szklanki napary razy dziennie między posiłkami. Świeże, młode liście używa się do przygotowania sałatek, jako dodatek do zup, twarożki, w kuracji wiosennej. Suche liście można sproszkować i dodawać do potraw jako przyprawę oraz źródło witaminy C (użyteczna szczególnie zimą).