Mniszek lekarski
Mniszek lekarski to roślina wieloletnia wysokości do 50 centymetrów, o krótkich, grubych kłączach i prostych korzeniach. Wczesną wiosną wykształca rozetę rozesłanych, wydłużonych liści. Następnie wyrastają szypułki kwiatostanowe, białawe, wewnątrz puste, na których osadzone są pojedyncze koszyczki, złożone z języczkowych żółtych kwiatów.
Owoc stanowi wydłużona mała niełupka, z charakterystycznym puchem. W całej roślinie występuje charakterystyczny biały sok mleczny. Mniszek pospolity jest powszechnie rosnącym chwastem, spotykanym na łąkach, polach, w ogrodach, na trawnikach miejskich itp. Kwitnie w maju i czerwcu. Głównym surowcem leczniczym jest wysuszony korzeń, zebrany wczesną wiosną (marzec) lub jesienią (październik). Zebrany korzeń po oczyszczeniu kroi się i możliwie szybko suszy, gdyż łatwo pleśnieje. W lecznictwie wykorzystywane są również młode liście mniszka, zbierane wczesną wiosną przed wykształceniem się kwiatów, a także same kwiatostany, bez szypułek, ścinane w pełnym okresie kwitnienia. Nie należy zbierać mniszka na terenie dużych miast i w pobliżu jezdni o dużym nasileniu ruchu, ponieważ szczególnie łatwo wchłania on i gromadzi ołów oraz inne toksyczne substancje pochodzące ze spalin. Korzenie mniszka lekarskiego zawierają: substancje gorzkie, trójterpeny, inulinę, inozyt, cholinę, mannitol. W soku mlecznym są: żywice o charakterze zbliżonym do kauczuku; liście zawierają: witaminę C oraz kwas foliowy, a także wiele składników mineralnych (potas, mangan, żelazo, wapń, fosfor); kwiaty zawierają między innymi karotenoidy – prowitaminę A oraz flawonoidy.