Krwawnik pospolity
Krwawnik jest byliną wysoką do osiemdziesięciu centymetrów, o gęsto ulistnionych, sztywnych, górą rozgałęzionych łodygach.
Liście ma podwójnie lub potrójnie pierzaste, wydłużone. Kwiatostany koszyczkowe, drobne, białe lub różowe. Owocem jest niełupka. Roślina kwitnie od lipca do października. Krwawnik rośnie w Polsce pospolicie na nizinach i w górach, na suchych łąkach, miedzach, ugorach, leśnych polanach. Jest to gatunek zbiorowy, obejmujący kilka podgatunków, odmian i form. Surowcem jest ziele krwawnika, zebrane w początkowym okresie kwitnienia. Ścina się nożem nie zgrubiałe, ulistnione wierzchołki pędów, długości około 15 cm, następnie suszy się w cienkich warstwach w przewiewie na powietrzu lub w suszarniach w temperaturze do 35 stopni Celsjusza. Wysuszony surowiec ma słaby, specyficzny zapach i gorzki smak. Należy go chronić od światła. W skład chemiczny krwawnika pospolitego wchodzą: olejek eteryczny zawierający azuleny, związki gorzkie, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, składniki mineralne, w tym miedź, witaminy C, K oraz karoten. Roślina ma działanie pobudzające trawienie, wiatropędne, przeciwskurczowe, przeciwkrwotoczne oraz przeciwalergiczne. Jest to od dawna znana roślina lecznicza, używana jako lek w zaburzeniach trawienia, względach, kolkach, nawykowych zaparciach, przy braku łaknienia, a nawet w stanach nieżytowych połączonych krwawieniami w przewodzie pokarmowym.