Jeżyna fałdowana
Jeżyna fałdowana to roślina wieloletnia, rosnąca pospolicie w Polsce w różnych gatunkach i odmianach. Jest to niski krzew o płożących się, cienkich pędach pokrytych kolcami. Liście ma zwykle trójlistkowe lub pięciolistkowe, kwiaty białe, pięciopłatkowe, owoc złożony z niebieskawo oszronionych, ciemnofioletowych owoców (pestkowców). Owoce są jadalne, spożywane na surowo lub w postaci przetworów.
Surowiec leczniczy stanowią młode liście jeżyny suszone w temperaturze nie wyższej niż 50 stopni Celsjusza. Owoce mają duże znaczenie dietetyczne. Liście zawierają garbniki, flawonoidy, witaminę C, kwasy organiczne i składniki mineralne. Natomiast owoce zawierają cukry, pektyny, kwasy organiczne, witaminy C, B1, PP, PP, E oraz karoten. Jeżyna fałdowana ma działanie ściągające, przeciwbiegunkowe, przeciwzapalne, słabo moczopędne, ułatwiające usuwanie z moczem toksycznych produktów przemiany materii (tzw. czyszczące krew). Roślina ma zastosowanie przy przewlekłych schorzeniach żołądka i jelit połączonych z nadmiernym rozwojem flory bakteryjnej i jako środek ogólnie wzmacniający i odtruwający w chorobach infekcyjnych. Surowiec ten wchodzi w skład wielu mieszanek ziołowych, głownie przeciwbiegunkowych; może być używany do picia w zastępstwie herbaty. W celu przygotowania odwaru należy przygotować jedną łyżkę surowca na szklankę wody, pić trzy razy dziennie po szklanki. Suszone, sproszkowane owoce jeżyn podaje się dzieciom przy biegunce po jednej łyżeczce kilka razy dziennie.