Gorączka u dzieci
U małych dzieci temperatura wzrasta bardzo łatwo. Nie należy jej jednak lekceważyć. Wysoka i długotrwała gorączka działa niekorzystnie na organizm, a zwłaszcza na ośrodkowy układ nerwowy (możliwość wystąpienia drgawek), układ krążenia oraz narządy miąższowe. Dlatego zawsze dziecko z podwyższoną temperaturą powinno być pod opieką lekarza. W leczeniu pediatrycznym jako leki przeciwgorączkowe stosowane są głównie pochodne kwasu salicylowego (Polopiryna itp.), unika się natomiast tabletek Piramidonum z powodu dużej toksyczności.
Małe dzieci są szczególnie wrażliwe na syntetyczne leki przeciwgorączkowe, dlatego też przy podawaniu tego typu leków należy zachować dużą ostrożność. Lepiej jest obniżać temperaturę ciała poprzez wywołanie pocenia się (podanie roślinnych środków napotnych, stosowanie kompresów). Rośliny, które należą do grupy leków przeciwgorączkowych, zawierają przede wszystkim pochodne kwasu salicylowego i mają właściwości podobne do syntetycznych salicylanów. Związki tego typu działają różnorodnie, głównie przeciwgorączkowo, przeciwgośćcowo, przeciwbólowo. Wpływają one hamująco na ośrodek termoregulacji (zwłaszcza w stanach jego pobudzenia) oraz naczyniowo-ruchowy, powodując rozszerzenie naczyń skórnych i wzmożone wydzielanie potu, co w efekcie powoduje obniżenie temperatury. Środki salicylowe wywołują czasem uczulenie (tzw. alergia salicylowa) spotykane najczęściej u dzieci poniżej 12 roku życia.