Formy podania mięty pieprzowej
Miętę pieprzową zewnętrznie stosuje się do płukania jamy ustnej i gardła w stanach nieżytowych, do inhalacji (głównie olejek miętowy), a także w postaci różnych preparatów (np. balsamów) do nacierań w nerwobólach, do maści (w katarach) itd. By przygotować napar należy jedną łyżkę liści zalać dwiema szklankami wrzącej wody i zaparzać przez pięć minut, nie dopuszczając do wrzenia. Podawać do picia po pół szklanki razy dziennie przed jedzeniem (przy nieprawidłowym trawieniu). Do przygotowania naparu można wykorzystać gotowe preparaty. Do użytku zewnętrznego przygotowuje się bardziej stężone napary, używając jedną łyżkę rozdrobnionego surowca na szklankę wody. Napary przygotowujemy często w połączeniu z innymi roślinami o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym, np. rumiankiem i szałwią.
Najbardziej popularnym preparatem z mięty są krople miętowe. Jest to nalewka miętowa, zawierająca olejek, który podaje się jednorazowo w ilości do dwudziestu kropli. Jakkolwiek liście mięty stanowią popularny, często stosowany lek żołądkowy, należy jednak pamiętać, że zdarzają się zwłaszcza u dzieci, przypadki uczuleń na składniki olejku miętowego (zaczerwienienia skóry, pokrzywka, bóle głowy itp.). Przyjmowanie zbyt dużych dawek przetworów z mięty, w indywidualnych przypadkach, może wywołać objawy zatrucia, jak np. wymioty i sztywność mięśni. Najbardziej wrażliwe są niemowlęta, którym nie należy podawać do wewnątrz ani olejku miętowego, ani kropi miętowych.