Chaber ogrodowy
Chaber ogrodowy to Rosina jednoroczna, wysokości do czterdziestu centymetrów, pochodząca z obszarów Morza Śródziemnego i Czarnego (rośnie tam na suchych, wapiennych wzgórzach), u nas uprawiana jako roślina przyprawowa. Wykształca drobne, lancetowate liście. Kwiaty ma niepozorne, różowe, liliowe lub białe, umieszczone po kilka w kątach liści, w niby okółkach. Jest rośliną miododajną, kwitnie w lipcu i sierpniu. Surowcem jest ziele cząbru, wysuszone w cieniu w temperaturze do 35 stopni Celsjusza. Zbierane są górne części kwitnącej rośliny (3-5 cm nad ziemią). Surowiec ma charakterystyczny zapach, przypominający macierzankę.
Jest doskonałą przyprawą, dodawaną zwłaszcza do potraw roślinnych, białkowych (np. grochu, fasoli itd.). W skład chemiczny chabru ogrodowego wchodzą: olejek eteryczny, garbniki, śluzy, żywice, składniki mineralne (magnez, żelazo). Roślina ta ma działanie pobudzające wydzielanie soku żołądkowego, przeciwskurczowe, wiatropędne, zapierające oraz przeciwbakteryjne. Ziele to stosuje się przy niedostatecznym trawieniu i zmniejszonym łaknieniu, w długo utrzymujących się biegunkach, nieżytach żołądka i jelit. Surowiec ma cenne właściwości lecznicze, zwłaszcza dla małych dzieci, ze względu na łagodne działanie. Można go stosować pojedynczo lub w mieszankach ziołowych. Najczęściej podaje się go w postaci naparu lub mieszanki. Napar pije się około 3-4 razy dziennie przez jedzeniem, a mieszankę między posiłkami.