Borówka brusznica
Borówka brusznica jest to roślina występująca w stanie naturalnym w lasach i tundrach półkuli północnej. W Polsce rośnie w większych skupiskach na nizinach, w borach iglastych, na wrzosowiskach, nasłonecznionych polanach, przy drogach leśnych.
Jest zimozieloną, niewielką krzewinką, dorastającą do 35 cm wysokości. Wykształca płożące się kłącza, z których wyrastają prosto wzniesione, rozgałęzione łodygi ulistnione skrętolegle. Liście są krótkoogonkowe, kształtu najczęściej eliptycznego. Drobne, białoróżowe dzwonkowaty kwiaty zbierane są w szczytowo zwisłe grona. Roślina kwitnie w maju i czerwcu. Owocem jest wielonasienna, okrągła soczysta czerwona jagoda o kwaskowatym smaku. Surowcem leczniczym są owoce oraz liście brusznicy zebrane jesienią lub wczesną wiosną przed zakwitnięciem rośliny. Liście są bez zapachy, smak mają gorzkawy, nieco ściągający. Borówka zastępuje liście mącznicy, ale ma nieco słabsze działanie. Pomocniczo w połączeniu z innymi surowcami przy kamicy nerkowej, reumatyzmie, w nieżytach żołądka i jelit (nawet przy nieznacznych krwawieniach). W chorobach nerek i pęcherza najczęściej w mieszankach: z zielem skrzypu, kłączami perzu i liśćmi brzozy. Związki garbnikowe wyizolowane z liści brusznicy i połączone z białkiem wchodzą w skład tabletek stosowanych w biegunkach różnego pochodzenia. Mogą one być podawane nawet małym dzieciom, a dodatek kleiku ułatwia przyjmowanie leku. Owoce borówki ze względu na swój walory smakowe i odżywcze są szeroko wykorzystywane w praktyce kulinarnej.