Bylica głupich
Bylica głupich zwana również estragonem to roślina wieloletnia, wysokości do 1,2 m, ochocąca z Azji, spotykana w stanie dzikim również w Ameryce Północnej. Do Europy sprowadzona prawdopodobnie w okresie wojen krzyżowych. Od tego czasu jest często uprawiana, w tym także w Polsce.
Znane są dwie odmiany estragonu – bardzo aromatyczna i częściej uprawiana odmiana „niemiecka” (nazywana też „francuską”) oraz „rosyjska” – bujniejsza, ale o słabszym i łagodniejszym zapachu. W Polsce uprawia się prawie wyłącznie formę „niemiecką”, która rozmnaża się z zsadzonego rozłogowych. Charakteryzuje się ona ciemnozieloną barwą liści, które są bardziej aromatyczne, gry roślinę uprawia się w miejscach ciepłych, słonecznych, osłoniętych od wiatru. Liście bylicy estragonu, w przeciwieństwie do innych bylic, są niepodzielone, lancetowate lub równowąskie. Drobne koszyczki kwiatowe, barwy żółtej, zebrane są w luźną wiechę w górnych częściach pędów. Cała roślina charakteryzuje się przyjemnym korzennym zapachem, dzięki czemu stosowana jest jako przyprawa kuchenna (znany jest bardzo dobry Ocet estragonowy, nadający się do sałatek, marynat). Jeśli chodzi o skład chemiczny tej rośliny to bogata jest ona w olejek eteryczny, pochodne kumaryny, związki gorzkie, sterole, flawonoidy, żywice, garbniki, witaminę C oraz karoten. Bylica głupich pobudza trawienie, jest żółciopędna, moczopędna i ogólnie wzmacniająca.